Information
Date: End of 2001
Source: Hi Music
Interviewed: Flake
Translation: English
Interview
De Duitse band Rammstein verkocht de Heineken Music Hall tot driemaal uit en het laatste album "Mutter" is in Nederland goed voor goud. Eind juni geeft het vijftal in het Arnhemse Gelredome haar laatste concert voor de komende drie jaar. Alle reden om de flamboyante keyboardspeler van Rammstein, Flake Lorenz, aan een vragenvuur te onderwerpen.
Interviewer:Om met de deur in huis
te vallen. Wat is het verhaal achter jullie succes? Flake:Het
gaat stukje bij beetje. Wanneer je langzaam in Duitsland bekend wordt,
volgen Europa en de VS een tijd later. We hebben de bekendheid niet cadeau
gekregen. De eerste keer in New York stonden we om vier uur's nachts
in een of andere club, waar niemand ons een blik waardig gunde.
Er was geen backstageruimte en kleedden ons om op straat. De vuurshow
is het eerste wat de mensen opvalt. De tweede keer in die club waren
wij die band met al dat vuur en was het publiek gegroeid.
Interviewer:Naast de show vallen ook de onbeholpen, Duitse teksten op. Hoe komen de teksten tot stand?Flake:Onze zanger Till schrijft in eerste instantie een gedicht, maar dan heb je nog geen songtekst met couplet en refrein. De band maakt vervolgens samen de tekst af. Het duurt soms wel een half jaar voordat een tekst af is. De zanger wil niet dat zijn gedicht teveel veranderd wordt, wat de nodige discussies teweegbrengt.
Interviewer:Jullie komen uit Oost-Duitsland. De Oost-Duitse veiligheidsdienst Stasi maakte vanaf het einde van Wereldoorlog 2 van iedereen in Duitsland een dossier. Hoe keek je daar tegenaan?Flake:Er is een Stasi-dossier van mij opgesteld dat ik acht weken heb mogen inzien. Er stond precies in naar welke concerten ik ging en in welke bands ik heb gespeeld. Een commissie besliste of je met je band mocht optreden. De enige manier om dat te vermijden is in een kerk te spelen, die vrij was van Stasi-toezicht.
Interviewer:Waar doe je om te relaxen naast Rammstein? Flake:Ik ga een eindje wandelen of bekijk een paar films. Ik ga veel naar andere bandjes kijken. Johnny Cash vind ik geweldig, net zoals de laatste plaat van System of a Down. Coldplay is zeer goed, met wie we in Australie dit voorjaar een geweldige toer achter de rug hebben. PJ Harvey en Placebo waren daar ook. Daarnaast relax ik veel in mijn thuisstad Berlijn. Waar je ook komt en hoeveel je ook ziet, je merkt toch dat waar je vandaan komt, het mooiste is. Berlijn ruikt lekker, de mensen aldaar zijn op een eerlijke manier vriendelijk, het is een stad die volop open staat voor nieuwe ideeën.